"Peki,başka bir şey söyle bakalım.Ne olmak istersin?Bilim adamı gibi yani.Veya avukat filan gibi?
"Ben bilim adamı olamam.Fen konularında zayıfım."
"Peki avukat olmak,babam gibi filan?"
"Avukatlık olabilir,sanırım;ama o da beni pek çekmiyor."dedim."Yani,gidip masum herifleri kurtardıklarında iyi hoş,çok seviyorum da,ama avukat olduğunda böyle şeyler yapmıyorsun.Tek yaptığın bir sürü para kazanmak,golf oynamak,briç oynamak,araba satın almak,martini içmek ve kasılmak.Dahası var.Gidip heriflerin hayatını kurtarsan bile bunu onların hayatını gerçekten kurtarmak için mi,yoksa o iğrenç filmlerdeki gibi,felaket iyi bir avukat olduğun için herkesin sırtını sıvazlayıp seni tebrik etmesi için mi yaptığını nereden bileceksin?Sorun da bu işte asla bilemeyeceksin."
"Her neyse,hep büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne.Binlerce çocuk,başka kimse yok ortalıkta-yetişkin hiç kimse yani-benden başka.Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum.Ne yapıyorum,uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum,nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken,ben bir yerlerden çıkıyor,onları yakalıyorum.Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum.Ben,çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim.Çılgın bir şey bu biliyorum,ama ben yalnızca böyle biri olmak isterdim.Biliyorum bu çılgın bir şey."


